blog

Ken je de cirkel van het leven? Soms gebeurt er iets. Dat is voor jou het bewijs. Dat het leven altijd doorgaat. Ik dacht daaraan op zondag 26 september.

Toen mijn zoon drie was, vroeg hij me iets en ik wist het antwoord niet. "Maar je bent groot, je MOET het weten!" zei hij. Toen viel het me te binnen. God! Ik ben mijn moeder geworden, ik ben nu de volwassene.

-Taarten, cakes, koekjes, wafels… Ik vind het heerlijk om al dat lekkers op te eten. Maar het zelf bakken, vind ik zeker even leuk. Ik hou er ook van om mijn gebakjes mooi te versieren. Dat doe ik met veel zorg. De afwerking moet perfect zijn. Het geeft veel voldoening als mijn gebak er beeldig uitziet.

Ik vind vreemde culturen interessant. Vreemd? Nee, ik bedoel niet dat ze raar zijn. Ze zijn gewoon anders.

Op zondag 12 september nam ik afscheid van een vriend. Denk niet aan een drama. Die dag sloot de zwemvijver in mijn buurt.

Ik hoor het lied nog altijd in in mijn hoofd. Het speelde gisteren op een feest. Mijn nicht trouwde. We zaten buiten in de zon. Dat deed ons even onze zorgen vergeten.

De vakantie in het natte Frankrijk was voorbij. Thuis scheen wel de zon. Ik wilde naar mijn moeder in Beerse fietsen. Heen en terug is dat 80 kilometer. Mijn zoon Pablo fietste graag mee.

Gisteren ben ik voor het eerst sinds lang weer naar een groot evenement geweest. Dat was Waregem Koerse. Deze jaarlijkse wedstrijd voor paarden lokt altijd heel wat volk.

Ik las in de krant De Standaard een soort blog van Sulaiman Addonia. Deze schrijver is geboren in Saoedi-Arabië. Hij woonde een tijd in Engeland. Nu woont hij in België. Wat is zijn thuis?