blog

Ben je ouder dan 40? Dan ken je ‘Ren je rot’. Het was een tof spel voor kinderen op de Nederlandse tv. Ik denk er nog vaak aan. Als ik op een bank zit in het park. Ik geniet dan van de zon. Soms kijk ik omhoog. Dan volg ik een eekhoorn die van tak naar tak springt.

Heb ik ooit gedacht dat ik in België zou gaan wonen? Nooit. Toen ik in 2011 met mijn familie naar Brussel reisde, wist ik niets over de plek. Maar dan herkende ik de bekende Belgische chocolade en wafels.

Ik kocht voor het eerst in mijn leven een puzzel. Het is een foto van een prachtig landschap. De puzzel telt wel 1.000 stukjes. Dat is niet weinig. Maar het lukt me wel, toch?

Volwassen mensen die zich graag verkleden als een konijn. Heel dronken worden op een lied als ‘Er staat een paard in de gang’. Ik begrijp er echt niets van. Toch hou ik ook van carnaval. Dat komt door mijn kinderen. Als wat zouden ze zich dit jaar verkleden?

Mijn beste Valentijnsdag ooit? Dat was in mijn winkel met geschenken in Roemenië. Ik heb nog nooit zoveel ongelukkige mannen op dezelfde dag gezien. 

Ik kijk graag naar vogels. Vooral die met veel kleuren. Toch heb ik sommige soorten niet graag. Ik denk aan meeuwen. Die stelen graag stukjes verse wafel. En ze zijn dol op frietjes. Ze houden gewoon van alles wat eetbaar lijkt. Het zijn vervelende beesten.

Ooit moest ik hard lachen met een komiek. Aardappelen, vlees en groenten. Dat was voor hem eten. De komiek hield niet van ander eten. Dat noemde hij rijst met ‘bonenprut’. Ik voel me soms als die komiek.

Asmaa (17 jaar) kwam naar België toen ze 12 jaar was. Ze droomde ervan advocaat te worden. Ze kreeg het advies om naar het beroepsonderwijs (BSO) te gaan. Maar Asmaa blijft geloven in haar droom.

Elke dag sterven veel mensen. Niet elk overlijden komt in de krant. Want we kunnen niet triest zijn om al die mensen. Dan leven we zelf niet meer.

Net voor kerst kreeg ik een bericht van Wablieft-lezer Serge Nemry. Hij bedankte mij voor een blog. Die ging over een fietstocht met mijn zoon Pablo.