Kommil Foo maakte een nieuwe plaat

De broers Raf en Mich Walschaerts vormen samen Kommil Foo. Ze spelen al meer dan 35 jaar theater en muziek. Ze hebben veel fans in België en Nederland. De broers brachten pas een nieuwe plaat uit. Daarop staan 11 liedjes. Ze gaan er nu mee op tournee. Voor het eerst spelen ze niet met twee, maar met een hele groep. 

Wablieft: Jullie nieuwe plaat heeft geen titel. Waarom?

Mich Walschaerts: We vonden de hoes voor de plaat heel mooi. Ze toont twee broers die vechten en stoeien. Het is een spel van aantrekken en afstoten. Raf en ik herkennen onszelf daar heel sterk in. De foto roept al een hele wereld op. Daarom vonden we een titel voor de plaat niet nodig.

Met Kommil Foo spelen jullie theater en muziek. Waarom kozen jullie niet voor één van die twee?  

Dat is het geheim van Kommil Foo. We vertellen altijd een verhaal. Daarvoor hebben we zowel de muziek als het theater nodig. Nu wordt het even anders. Op de tournee met deze plaat spelen we enkel muziek. We hebben nu 45 optredens gepland. Daarna spelen we nog een reeks met onze show ‘Grind’. Die show speelden we voor het eerst al in 2023. In ‘Grind’ spelen we ook veel theater.

‘Grind’ gaat over het verleden van jullie familie? Waarom wilden jullie daarover vertellen?

In de show vertellen we over onze vader en moeder. Onze moeder kreeg kanker tijdens de corona-crisis. Ze moest meteen voor een paar maanden in het ziekenhuis blijven. Toen bleek dat vader aan de ziekte van Alzheimer leed. Hij kon niet voor zichzelf zorgen. 

Dat verhaal zat in ons hart en in ons hoofd. We moesten er iets mee doen. We schrijven steeds vaker over onderwerpen die ons echt raken. Dat komt omdat we ouder worden. En we merken dat zulke verhalen beter werken op een podium. 35 jaar geleden riepen we vooral hard en maakten we salto’s op het toneel. Nu weten we beter wat we wel en niet willen.

Ook op de nieuwe plaat zingen jullie over de band met jullie ouders. Waarom komen zij nu vaker voor in jullie werk? Komt het door angst om hen te verliezen?

Natuurlijk wel. Ze zijn allebei ouder dan 80 jaar. We beseffen dat het einde in zicht is. Met sterven krijgen we allemaal te maken. En iedereen heeft een vader en moeder. We merken dat mensen in het publiek onze verhalen herkennen. We worden zelf ook ouder. Vroeger hadden we nog heel veel toekomst voor ons. Maar Raf is nu 59 jaar en ik 55. Dan ga je vanzelf meer persoonlijke verhalen vertellen.

Waarover gaan de andere liedjes op de plaat vooral?

Ze gaan vaak over troost. Het idee dat een mens valt en daarna weer probeert op te staan. Een mens sukkelt vaak. Hij doet dan toch alsof er geen enkel probleem is. En zo gaat hij steeds maar verder. Of denk aan de strijd die we allemaal voeren met het leven van elke dag. We denken dat het alleen ons overkomt. Maar we hebben allemaal dezelfde problemen. Dat vertellen we in onze liedjes. Veel mensen vinden daar troost in.

Waar halen jullie meestal de ideeën voor liedjes?

Vaak halen we die uit het leven van elke dag. Maar een idee kan ook komen van een goede film, een boek of een sterk verhaal. Raf en ik doen dit al heel lang. Een goed idee herkennen we meteen. In mijn telefoon noteer ik vaak een woord dat me geraakt heeft. Daar komt dan later soms een liedje of een goede grap uit. Zo simpel kan het zijn.

‘Ruimtevaarder’ is jullie bekendste liedje. Waarom houden zo veel mensen van dat nummer?

Veel mensen vinden het een heel herkenbaar liedje. Het gaat over een jongen in de lagere school. Zijn leraar zegt dat hij dom is. Maar de jongen is daar niet kwaad om. Hij heeft toch andere plannen dan de meeste mensen. De jongen wordt later ruimtevaarder. Daar is hij zeker van. Hij trekt zich dus niks aan van wat zijn leraar zegt. Eigenlijk steekt de jongen zijn middelvinger op naar zijn leraar. Maar hij doet dat op een heel mooie, grappige manier.

Normaal bestaat Kommil Foo alleen uit jou en Raf. Nu gaan jullie de nieuwe liedjes spelen met een hele groep. Waarom?

We wilden graag spelen met onze favoriete muzikanten. De optredens met de nieuwe liedjes zullen ongeveer twee uur duren. We zullen de hele tijd muziek spelen. We vertellen maar weinig. Dat gaat beter met een hele groep. En samen met de andere muzikanten maken we heel veel plezier.

Het bijzondere aan Kommil Foo is dat jullie twee broers zijn. Is dat soms ook niet moeilijk? Maakten jullie nog nooit ruzie over de manier van werken?

Dat valt heel goed mee. We werken nu 37 jaar samen. Soms waren er wel spanningen. Dat was vooral in het begin van onze loopbaan. Toen waren onze zaken minder goed geregeld. We speelden bijvoorbeeld te veel optredens. Maar je kan Kommil Foo het best zien als een goed huwelijk. Dat we broers zijn heeft zeker voordelen. We kregen dezelfde opvoeding. We hebben dezelfde smaak. Maar tegelijk zijn we heel verschillende mensen. Juist daardoor vullen we elkaar goed aan.

Geef eens een voorbeeld?

Schrijven we aan nieuwe liedjes? Dan gaat dat het beste samen. We spreken af om 10 uur. We drinken samen een kop koffie. En dan beginnen we eraan. We werken dan door tot 16 uur. Spelen we optredens? Dan is Raf meer de man van de verhalen. Ik speel en zing dan iets meer liedjes. Die manier van werken heeft voor ons veel voordelen. We kunnen veel verschillende kanten uit.

Jullie werken en spelen altijd met twee. Hebben jullie soms ook zin om iets alleen te doen?

We doen af en toe wel iets alleen. Maar Kommil Foo blijft altijd op de eerste plaats staan. We hebben een heel mooi en leuk beroep. Het is nooit saai. Ik rijd nooit met tegenzin naar een optreden.

In 1993 was de show ‘Plank’ jullie grote doorbraak. Wat maakte die voorstelling zo bijzonder?

‘Plank’ was al onze vierde voorstelling. De drie shows voordien speelden we in jeugdclubs en cafés. ‘Plank’ bestond uit het beste van die drie voorstellingen. We schreven ook nog wat nieuwe liedjes en teksten. Met die show wonnen we het Cameretten Festival in Nederland. Dat is een belangrijke wedstrijd voor theater. Daarna mochten we een grote tournee door Nederland doen. Nog iets later vroeg tv-presentator Mark Uytterhoeven ons om stukjes te spelen in ‘Morgen Maandag’. Dat programma op zondagavond had heel veel kijkers. Zo leerden veel mensen ons kennen.

Jullie optredens zijn altijd uitverkocht. Wat is het geheim van jullie succes?

De meeste mensen willen tegelijk lachen en ontroering voelen. Dat vinden ze bij ons. En hoe harder mensen kunnen lachen, hoe meer ontroerd ze worden. Tegelijk is ook dat een vorm van troost. Daar zijn veel mensen naar op zoek.

Jullie speelden ooit in het grote Sportpaleis. Nu spelen jullie weer in de kleinere zalen in Vlaanderen en Nederland. Werken jullie optredens daar het beste?

Onze theater-voorstellingen lukken het best in kleinere zalen voor theater. Onze optredens met de nieuwe muziek spelen we in grotere zalen. We gaan volgende zomers zelfs spelen op enkele festivals.  

Jullie treden al meer dan 35 jaar op. Wat vind je het mooiste aan je beroep?

Ik hou ervan om op een podium te staan. En om contact te voelen met het publiek. Het geluid testen in een lege zaal? Dat vind ik heel vermoeiend. Maar daarna zit er publiek in die zaal. En dan ontstaat er echte magie. 

Meer info op www.kommilfoo.be

Ruud Van De Locht