Zien en gezien worden

Heel de wereld stinkt. Dat dacht ik gisteren in de trein. Het was meer dan dertig graden buiten. De trein had geen airco. Ik voelde het zweet over mijn rug lopen. Ik zag het zweet op het voorhoofd van een andere reiziger. Toen zong ik in mijn hoofd: “Ik stink, jij stinkt, heel de wereld stinkt.” 

Hoe ik mijn blogs schrijf? Dat heb ik nog nooit verteld. Zal ik dat nu dan maar doen?

Bijna elke jongere die in het buitenland woont, kent dit wellicht. Teruggaan naar je eigen land en daar een tijdje bij je familie verblijven? Dat kan geweldig en vreselijk tegelijk zijn.